و لقد ترکناها آیه فهل من مدکر (سوره قمر، آیه ۱۵)
"و ما آن کشتی را محفوظ داشتیم تا آیت عبرت شود، پس کیست که
پند بگیرد؟"
در سال ۱۹۵۹، یک خلبان ترک، براساس مأموریت محول شده، چندین عکس هوایی برای مؤسسه ژئودتیک ترکیه برداشت. هنگامی که مأموریت به پایان رسید، در میان عکس های او تصویری جلب نظر میکرد که بیشتر شبیه یک قایق بود تا چیزی دیگر، قایقی بزرگ که بر سینه تپه ای، در فاصله ۲۰ کیلومتری کوههای آرارات آرمیده بود.
تصویر هوایی از فسیل کشتی که محل آسیب دیدگی ناشی از برخورد به یک صخره در آن مشخص است. بلافاصله پس از مشاهده این تصویر، تعدادی از متخصصان، علاقه مند به پیگیری شدند. دکتر براندنبرگ از دانشگاه ایالتی اوهایو یکی از این علاقه مندان بود. او کسی بود که قبلاً در زمینه کشف تاسیسات روی زمین از طریق هوا، مطالعات دانشگاهی داشت و پایگاههای موشکی کوبا را در دوران کندی، رئیس جمهور آمریکا کشف کرده.
دکتر واندنبرگ با دقت عکس ها را مورد مطالعه قرار داد و اظهار کرد: «من هیچ شکی ندارم که شیء موجود در عکس های هوایی یک کشتی است. من تا به حال در طول مدت فعالیتم، هرگز چنین شیء عجیبی در یک عکس هوایی ندیده بودم.» پس از آن یک گروه کاوشگر آمریکایی نیز به منطقه مورد نظر اعزام شد، ولی حتی با انجام تحقیقات کوتاه مدت، نتوانست اطلاعات قابل توجهی بدست آورد.
۱۷ سال از آخرین تحقیقات در منطقه گذشت و هیچ اکتشافی تا سال ۱۹۷۶ انجام نگرفت. در سال ۱۹۷۶ یک باستان شناس آمریکایی به نام «ران ویت» تحقیقات جدید خود را در منطقه آغاز کرد. او بسیار زود دریافت که این شیء قایق مانند، بسیار بزرگتر از حدی است که قبلاً تصور میکرد. او بزودی با انجام محاسبات دقیق دریافت که طول این شیء عظیم الجثه بلندتر از طول یک زمین بازی فوتبال و اندازه آن به بزرگی یک ناو جنگی است که کاملاً در زمین دفن شده است. اما کشتی کشف شده در زیر گل و لای ضخیمی دفن شده بود و به سختی به جز از ارتفاع بالا قابل رؤیت بود.
به دلیل همین عدم مشاهده دقیق از سطح زمین، امکان هر تحقیقی غیر ممکن بود. از سوی دیگر جسم کشف شده آنقدر بزرگ و سنگین بود که هر گونه اقدامی را در وهله اول غیر ممکن میساخت. «ران وایت» و گروه همراهش که مشتاقانه کار را پیگیری میکردند، به جایی رسیدند که تنها وقوع یک حادثه عجیب و نادر میتوانست راهگشای کار آنها باشد.
زمین لرزه!
آنها متوجه شدند که حرکت دادن و در آوردن جسم مذکور از درون زمین،
به دلیل ابعاد وسیع و بزرگ آن غیر ممکن است و تنها با یک لرزش زمین،
این شیء میتواند از دل خاک سر در آورد و مورد کاوش قرار گیرد.
از تحقیقات ران ویت مدت زیادی نگذشته بود که در ۲۵ نوامبر سال ۱۹۷۸، وقوع زمین لرزه ای در محل باعث شد تا کشتی مزبور به طور شگفت آوری از دل کوه بیرون بیاید و سطح زمین اطرافش را به بیرون براند. بدین ترتیب دیواره های این شیء، شش متر از محوطه اطرافش بالاتر قرار گرفت و برجسته تر شد.
بدنبال این زمین لرزه، ران وایت ادعا کرد که شیء مذکور میتواند باقیمانده کشتی نوح(ع) باشد. سپس بدبینی ها به خوش بینی مبدل و این سؤال ها مطرح شد: «اگر این جسم عظیم قایقی شکل به طول یک زمین فوتبال، در ارتفاع ۱۸۹۰ متری کوههای آرارات، کشتی نوح(ع) نیست، پس چه چیز میتواند باشد؟ و اگر جسم کشتی نوح(ع) است، آیا طوفان نوح(ع) واقعاً بوقوع پیوسته است؟ ... آیا ما شاهد بقایای کشتی افسانه ای حضرت نوح(ع) که در کتب مقدس ادیان جهان از آن صحبت شده است، هستیم؟»
طوفان و سیل در زمان حضرت نوح(ع) در سطح وسیعی به وسعت کره زمین واقع شده است. به اعتقاد مسیحیان و بنا به نص انجیل، این حادثه عظیم و دهشت آور، برای تنبیه مردمان آن روزگار که دست به سرکشی زده بودند، به منظور نجات نوح(ع) پیامبر و پیروانش واقع شده بود. بررسیهای زمین شناسی در نقاط مختلف دنیا، نابود شدن و مرگهای دسته جمعی موجودات زنده را بر اثر حادثه ای غیر منتظره نشان میدهد. برخی از این حوادث با زمان طوفان نوح(ع) مطابقت دارد.
وجود لایه های مخلوط فسیل شده حیواناتی چون فیل، پنگوئن، ماهی، درختان نخل و هزاران هزار گونه گیاه جانوری، تأییدی بر این واقعیت است. این سنگواره ها که بعضی از آنها در برگیرنده حیوانات مناطق گرمسیر با مناطق سردسیر (در کنار هم) هستند، نشان میدهند که با فرونشستن آب، جانوران و گیاهان خارج شده، در زیر رسوبات مانده و به فسیل تبدیل شده اند. امتزاجی عجیب از جانوران خشکی و دریا، حاره و قطبی که مرگی آنی و دلخراش را روایت میکنند.
پارک ملی کشتی نوح (ع)
تاریخ در مورد محل به گل نشستن کشتی چه میگوید؟
داستان کشتی نوح(ع) از گذشته های دور مورد توجه اقوام مختلف بوده است.
مورخان از ۲۰۰۰ سال پیش نقل کرده اند که توریست ها و مسافران کنجکاو
بسیاری از قدیم این منطقه را در کوههای آرارات کشور ترکیه، مورد بازدید
قرار میدادند و گاهی تکه های کوچکی از آن به غنیمت برده میشد. در تاریخ
آمده است که حدود ۸۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، آشوریان اقدام به ورود
به کشتی کردند و موفق به ورود به طبقه سوم آن که در زیر زمین واقع
شده بود شدند. این نشان میدهد که اقوال مختلف در مورد موقعیت جغرافیایی
کشتی اتفاق نظر دارند.
تکنولوژی پیچیده در ساخت کشتی
اینجا صحبت از ساخت یک قایق کرجی کوچک هشت نفره با ظرفیت چند حیوان
کوچک نیست. بحث بر سر تکنولوژی پیچیده ای است که مهارت ذوب فلزات،
ابزار پیشرفته و نیروی انسانی متخصص لازم داشته است. از آنجا که یاران
حضرت نوح(ع) تعداد بسیار کمی بوده اند، این سؤال مطرح میشود که نوح(ع)
براستی چگونه این کشتی را ساخته است. کشتی ای که تاکنون از عجایب کتب
مقدس به شمار میرفت و اکنون یک واقعیت علمی لمس شدنی است. آیا نوح(ع)
به تنهایی توانسته است کشتی ناوگونه خود را به طول یک زمین فوتبال
و به وزن تقریبی ۳۲۰۰۰ تن بسازد؟ آیا ساخت یک کشتی با دست خالی با
امکانات آن زمان، به گنجایش ۴۹۴ اتوبوس دو طبقه مسافربری با تصورات
ما درباره اقوام گذشته همخوانی دارد؟ براستی چه تعداد جانور و چگونه
جمع آوری شدند و در کشتی جایگزینی شدند؟ آب و غذا چگونه تأمین میشد؟
جانوران وحشی چگونه به سوی کشتی هدایت شدند؟ باید کار جمع آوری و هدایت
حیوانات کاری سخت بوده باشد ولی به هرحال فرمان خدا باید انجام میشد.
... خوشبختانه تحقیق بیشتر در محل، حضور حیوانات را در کشتی یافت شده
تأیید کرد... کشف مقادیر قابل توجهی فضولات حیوانات که به صورت فسیل
در آمده اند و از ناحیه خسارت دیده کشتی به بیرون رانده شده اند، فرضیه
ما را بیشتر به واقعیت نزدیک کرد. علاقمندان به کاوش در مورد کشتی
نوح(ع) بارها و بارها سعی کرده اند به درون کشتی فسیل شده راه یابند
ولی همیشه با توده های عظیم سنگ و خاک نیمه ویران مواجه شده اند. در
آخرین تلاشها، کاوشگران سعی کردند لایه های گل و لای خشک شده اطراف
کشتی را در هم بشکنند و از میان بردارند تا شاید راهی برای ورود به
اتاقکهای زیرین کشتی پیدا کنند، اما خیلی موفق نبودند. در سال ۱۹۹۱،
«گرگ برور» باستان شناس، بخشی از شاخ فسیل شده جانوری را کشف کرد که
از قسمت تخریب شده کشتی که فضولات حیوانی بیرون ریخته بودند، به بیرون
افتاده بود. به تشخیص محققان، این شاخ که مربوط به یک پستاندار بوده
است، مقارن با شاخ اندازی سالانه جانور به هنگام خروج از کشتی در آنجا
رها شده است ...
کشتی نوح: اسکلت فلزی، بدنه چوبی
آزمایشات دانشمندان وجود قطعات آهن را در فواصل
منظم و معین در ساختار کشتی تأیید کرده است. باستان شناسان با کشف
رگه ها و تیرهای باریک آهنی، الگویی ترسیم کرده اند که حاصل کار به
صورت نوارهای زرد و صورتی بر روی کشتی علامتگذاری شد. آنها همچنین
گره ها و اتصالات آهنی محکم و برجسته ای را یافته اند که در ۵۴۰۰ نقطه
کشتی بکار رفته اند.
نوارهای مشخص شده خطوط آهنی با آرایش منظم
اسکلت کشتی میباشد ...
تصویر برداری های راداری نشان داده که در محل
تصادم کشتی با صخره به هنگام فرود آمدن یا به عبارت دیگر به گل نشستن،
نوارهای آهنی یا تیرهای فلزی کج شده اند. آنها میگویند که استفاده
وسیع و همه جانبه از فلزات در ساخت کشتی خارج از حد تصور ماست.
و اصنع الفلک باعیننا و وحینا (سوره هود، آیه۳۷)
و تو این کشتی را تحت نظارت و دستور مستقیم ما (وحی) بساز
تصویر رادار اسکن از کشتی نوح(ع)
به نظر می رسد که تکنولوژی پیشرفته و رشد یافته ای در آن دوران وجود
داشته که به هر حال حضرت نوح(ع) توانسته از آن بهره مند شود. تکنولوژی
و تمدنی که ذهن ما را از تمرکز بر روی بناها و اماکن منحصر به فرد
در نقاط مختلف دنیا به این نقطه از جهان معطوف میکند. اکتشافات زمانی
جالبتر شد که باستان شناسان توانستند طرح مشبکی حاصل از تقاطع تیرهای
فلزی افقی و عمودی بکار رفته در بدنه کشتی بدست بیاورند. تصاویری که
نشان میدهند ۷۲ تیر فلزی اصلی در هر طرف کشتی به کار رفته است. به
نظر میرسد که برای هر چیزی طرح و الگویی وجود داشته است. وجود اتاقها
و فضاهای کوچک و بزرگ در طبقات مختلف، نظریه وجود طرح مهندسی پیشرفته
را تأیید میکند. در طول تحقیقات، بررسیهایی در مورد تعیین طول، عرض
و قطر کشتی انجام گرفته است که متخصصان را قادر ساخته تا از جزییات
کف کشتی، ساختمان و الگوی اولیه و مواد تشکیل دهنده آن اطلاعاتی بدست
آورند. دستیابی به چنین کشفیاتی مبهوت کننده بود، چرا که در بسیاری
از مواقع، درک واقعیت کشف شده از حد تصور خارج بود. کشف یک لایه غلافی
و کپسولی شکل در داخل کشتی از این جمله بود که در واقع کشتی را به
دو لایه یا پوسته اصلی مجهز میکرد. این آزمایشات، وجود دیوارهای داخلی
کشتی، حفره ها، اتاقها و دهلیزها و همچنین وجود دو مخزن بزرگ استوانه
ای را تأیید کرد. در این آزمایشها که به «رادار اسکن» یا «اسکن های
راداری» معروفند معلوم شد که دو مخزن استوانه ای بزرگ که هر کدام چهار
متر و ۲۰ سانتی متر بلندی و هفت متر و بیست سانتی متر عرض داشته اند
و به دور هر یک از آنها کمربندی فلزی نصب شده بود، در نزدیکی تنها
در ورودی کشتی وجود داشته اند. در یکی از آزمایشات رادار اسکن که به
درخواست استاندار استان آگری ترکیه انجام شد، معلوم شد که جنس بدنه
کشتی از سه لایه چوب به هم چسبیده تشکیل شده است. این سه لایه با مواد
محکم چسبنده، بهم چسبیده بودند.
قطعات کاملاً سنگی شده از قسمتهای چوبی کشتی که آثار حجاری و برش خوردگی دارند.
در سال ۱۹۹۱، یک عدد میخ پرچ فسیل شده با حضور
۲۶ نفر محقق در بقایای کشتی کشف شد. تجزیه و تحلیل ترکیبات این میخ
وجود آلیاژهای آلومینیوم، تیتانیوم و برخی از دیگر فلزات را تأیید
کرد.
این در حالی است که گمان می رفت در زمان حضرت نوح، آهن و آلومینیوم
هنوز به مرحله کشف و استخراج نرسیده باشد. آیا ما نیازمند بازنگری
در تاریخ استفاده و استخراج بشر از فلزات هستیم؟
لنگرهای کشتی هم کشف شد!
بر بلندیهای تپه های اطراف محل کشتی، باستان
شناسان چند جسم بزرگ حجیم سنگی یافتند که در بالای هر کدام سوراخی
بزرگ تعبیه شده بود. این اجسام مثلثی شکل سنگی و نیمه صیقلی، شبیه
به لنگرهای کشتی های باستانی بودند که «دراگ» نامیده میشدند. اینها
در واقع ابزاری بودند که به علت وزن زیاد به جای وزنه یا لنگر به هنگام
پهلو گرفتن کشتی به آب پرتاب میشدند. چگونه و با چه نیرویی؟ دقیقاً
نمیدانیم ولی حدس هایی در این زمینه وجود دارد.
کشف شش وزنه یا لنگر کشتی، هر یک مجهز به سوراخی در بالای آن، حدس باستان شناسان را به یقین تبدیل کرد. این وزنه ها در فواصل متفاوت، ظاهراً به هنگام پهلو گرفتن کشتی به آب پرتاب شده بودند.
اندازه کشتی نوح(ع) در کتاب مقدس ۳۰۰ ذراع عنوان شده است ... واحد ذراع در مصر قدیم در زمان حضرت موسی(ع) برابر با ۷/۵۲ سانتی متر بوده است. با محاسبه این رقم، عدد ۴۶/۱۵۸ متر بدست می آید.
طول کشتی مورد کاوش توسط دو تیم مختلف در دو زمان اندازه گیری شد. رقم بدست آمده دقیقاً ۱۵۸.۴۶ متر را نشان میداد. این محاسبات، محققان را در ادامه کاوشها مصمم تر کرد ...
کتیبه ای که ادعای دانشمندان را اثبات کرد
روایت است که حضرت نوح(ع) قبل از به زمین نشستن کشتی و فروکش کردن
آب، پرنده ای را که باید مانند کبوتر یا کلاغ بوده باشد به بیرون فرستاد
تا مطمئن شود خشکی نزدیک است یا نه. بار اول پرنده با خستگی به کشتی
بازگشت و این بدان معنی بود که خشکی در آن نزدیکیها وجود ندارد. بار
دوم پرنده به کشتی باز نگشت و این آزمایش نشان داد که عمل لنگر انداختن
نزدیک است. [در کتاب مقدس که گویا این روایت از آن نقل شده، آمده است
حضرت نوح(ع) ابتدا یک کلاغ را میفرستد که از فرستادن کلاغ نتیجه ای
نمیگیرد و بعد از آن کبوتری را میفرستد- انصاف]
درست در دو کیلومتری شرق محلی که کشتی هم اکنون قرار دارد، دهکده ای وجود دارد که «کارگاکونماز» نامیده شده است. نام این دهکده ترکی را چنین ترجمه کرده اند: «آن کلاغ نه توقف میکند نه برمیگردد.» [چارلز برلیتز در کتاب "کشتی گمشده نوح" (ترجمه احمد اسلاملو) نام این محل را "جایی که کلاغ نمینشیند" ترجمه کرده است- انصاف]
محل کنونی کشتی در دل کوههای آرارات از گذشته های دور، به منطقه هشت معروف شده و دره پایین منطقه، محله هشت نام گرفته است. چرا؟ [در کتاب "کشتی گمشده نوح" آمده نام این منطقه به «تمانین» (Temanin) معروف است که به معنی «هشت» است. شیخ صدوق در کتاب عیون الاخبار از امام رضا(ع) نقل کرده است که "نوح(ع) در همان محلی که کشتی به زمین نشست قریه ای بنا کرد و نام آن را قریه «ثمانین» (هشتاد) گذاشت." همانطور که میبینیم بین کلمات «ثمانین» (هشتاد) و «تمانین» (هشت) از نظر شکل و معنی شباهت زیادی وجود دارد- انصاف]
در نزدیکی محل فرود کشتی در بالای تپه، لوحه ای کشف شد که ادعاهای باستان شناسان را به طرز زیبایی اثبات کرد. کتیبه ای که حداقل ۴۰۰۰ سال قدمت دارد. بر روی این تابلوی سنگ آهکی، در سمت چپ، تصویر رشته کوههایی دیده میشود که در کنار یک تپه و سپس یک کوه آتشفشان قرار دارد. در سمت راست، یک تصویر قایقی شکل با هشت نفر انسان کنده کاری شده است ... در بالای سنگ کتیبه، دو پرنده در حال پروازند. کشف این کتیبه همگان را به شگفتی واداشت. [کتاب مقدس، سرنشینان کشتی نوح(ع) را هشت نفر ذکر کرده است. در روایات شیعه نیز تعداد هشت نفر و هشتاد نفر، هر دو نقل شده است- انصاف] در واقعیت موجود، کوه آرارات در سمت چپ، تپه ای در کنار آن و قله یک کوه آتشفشان در کنار تپه وجود دارد.
کتیبه یافت شده منتسب به حضرت نوح(ع)
پیامبر اسلام(ص) فرمود: «هنگامی که خداوند اراده کرد قوم حضرت نوح(ع) را هلاک کند، به نوح(ع) فرمان داد کشتی بزرگی بسازد. جبرئیل نیز با میخهایی برای ساختن کشتی فرود آمد. در میان انبوه میخها پنج میخ ویژه بود که درخشش خاصی داشت و بر روی هر یک نام یکی از پنج نور مقدس محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین نقش بسته بود.
حضرت نوح(ع) هر کدام را که بر میداشت، میخ
همچون ستارهای در تاریکی شب میدرخشید. هنگامی که میخ پنجم را برداشت،
پس از درخششی، اشکی از آن جاری شد.
نوح(ع) از جبرئیل پرسید: « این میخ و اشک چیست؟»
جبرئیل در پاسخ گفت: « این میخ حسین بن علی(ع) است.»
حضرت نوح(ع) نیز هر یک را در یک طرف از کشتی کوبید.
پیامبر(ص) فرمود: «در آیه «و حملنا علی ذات الواح و دسر» منظور از
« الواح » چوبهای کشتی و منظور از « دسر» ما هستیم. اگر ما نبودیم
کشتی حرکت نمیکرد.»
منابع:
بحار الانوار، ج ۲۶، ص ۳۲۲، حدیث ۱۴- امان الاخطار، ص ۱۰۷ و ۱۰۸
گزارش باستان شناسی شوروی درباره کشتی نوح (ع)
بر اثر این اکتشاف، ادارة کلّ باستان شناسی شوروی برای تحقیق
از چگونگی این لوح و خواندن آن، هیئتی مرکّب از هفت نفر از
مهمترین باستان شناسان و اساتید خط شناس و زبان دان روسی و
چینی را مأمور تحقیق و بررسی نموده که نام آنها بدین گونه
است:
۱ ـ پرفسور سولی نوف، استاد زبانهای قدیمی
و باستانی در دانشکدة مسکو.
۲ ـ ایفاهان خینو، دانشمند و استاد زبانشناس در دانشکدة لولوهان
چین.
۳ ـ میشانن لوفارنک، مدیر کلّ آثار باستانی شوروی.
۴ ـ تانمول گورف، استاد لغات در دانشکده کیفزو.
۵ ـ پرفسور دی راکن استاد باستان شناس در آکادمی علوم لنین.
۶ ـ ایم احمد کولا، مدیر تحقیقات و اکتشافات عمومی شوروی.
۷ ـ میچر کولتوف، رئیس دانشکدة استالین.
این هیئت پس از ۸ ماه تحقیق و مطالعه و مقایسه حروف آن با نمونه سایر خطوط و کلمات قدیم، همگی گزارش زیر را در اختیار باستان شناسی شوروی گذاشت:
۱ـ این لوح مخطوط چوبی از جنس همان پاره تختههای مربوط به کاوشهای قبلی، و همگی متعلّق به کشتی نوح(ع) بوده است؛ منتهی لوح مزبور مثل سایر تختهها آنقدرها پوسیده نشده، و طوری سالم مانده که خواندن خطهای آن به آسانی امکان پذیر میباشد.
۲ـ حروف و کلمات این عبارات به لغت سامانی یا سامی است که در حقیقت اُمّ اللغات (ریشه زبانها) و به سام بن نوح(ع) منسوب میباشد.
۳ـ معنای این حروف و کلمات بدین شرح
است:
توسّل حضرت نوح(ع) به پنج تن علیهم السّلام و اسامی آنها بر
کشتی.
«ای خدای من! و ای یاور من! به رحمت و کرمت مرا یاری نما!
و به پاس خاطر این نفوس مقدّسه:
مُحمّد
ایلیا (علیّ)
شَبَر (حَسَن)
شُبَیْر (حُسَین)
فاطِمَه
آنان که همه بزرگان و گرامیاند.
جهان به برکت آنها برپاست.
به احترام نام آنها مرا یاری کن!
تنها تویی که میتوانی مرا به راه راست هدایت کنی!»
۱- مجلّة هفتگی «ویکلی میرر» لندن، شماره مربوط به ۲۸ دسامبر ۱۹۵۳ م.
۲ـ مجلّه «استار انگلیسی» لندن، مربوط به کانون دوّم ۱۹۵۴ م.
۳ـ روزنامه «سن لایت» منتشره از منچستر، شماره مربوط به کانون دوّم ۱۹۵۴ م.
۴ـ روزنامه «ویکلی میرر» تاریخ یکم شباط ۱۹۵۴ م.
۵ـ روزنامه «الهدی» قاهره مصر، تاریخ ۳۰ مارس ۱۹۵۳ م.
سپس دانشمند و محدّث عالیمقام پاکستانی حکیم سیّد محمود گیلانی که یک موقع مدیر روزنامه «اهل الحَدیث» پاکستان (و نخست از اهل تسنّن بوده و بعداً از روی تحقیق به آیین تشیّع گرائیده) آن گزارش را به زبان اُرْدو در کتابی به نام «ایلیا مرکز نجات ادیان العالم» ترجمه و نقل کرده است.
آنگاه مجلّه «بذره» نجف در شمارههای شوّال و ذوالقعده ۱۳۸۵، سال اوّل، صفحه ۷۸ الی ۸۱ زیر عنوان: نامهای مبارکی که حضرت نوح(ع) بدان توسّل جست، از اردو به عربی ترجمه و نقل کرده است.
لازم به تذکر است که لوح بدست آمده هم اکنون در موزه واتیکان در "رم" قرار دارد.
منبع: اسلام از منظر الله
