وَ مَثَلُ الَّذینَ یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ تَثْبیتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ کَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصابَها وابِلٌ فَآتَتْ أُکُلَها ضِعْفَیْنِ فَإِنْ لَمْ یُصِبْها وابِلٌ فَطَلٌّ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصیرٌ / بقره ۲۶۵
و مثل ( انفاقات ) کسانی که اموالشان را برای طلب خشنودی خدا و استوارسازی روحشان ( در ایمان و عمل ) انفاق می کنند ، مثل باغی است در جایی مرتفع که باران تندی بدان رسیده پس میوه خود را دو چندان داده باشد ، پس اگر باران تندی نرسیده باران نرمی رسیده ( و بی گیاه نمانده است ) ، و خداوند به آنچه عمل می کنید بیناست.
خداوند در این آیه می فرماید باغی که در زمین مسطحی قرار داشته باشد با بارش سنگین دوچندان ثمر می دهد و اگر بارش سنگین به آن نبارد با بارشِ کمِ نیز ثمر خود را می دهد.
ربوة به زمین مسطحی که در ارتفاع بالاتر از ارتفاع تل قرار داشته باشد گفته می شود. پژوهشهای علمی نشان می دهد که بهترین محیط برای رشد و باردهی درختان میوه و درختان ثمر دهنده محیطی است که در ارتفاع میان 300 تا 600 متر از سطح دریا قرار دارد. و این همان بلندی و ارتفاعی است که در زبان عربی رَبوَة نامیده می شود و قران از آن سخن می گوید .
محیط کِشت و زرعی که در چنین ارتفاعاتی قرار دارد این ویژگیها را دارد :
- وزش باد و نسیم و تجدید هوا
- مرطوب بودن جو
- در معرض تابش خورشید قرار داشتن
- لطیف بودن جو
- فراوانی آب و انبار نمودن آب به اندازه لازم
- شستشوی آفت ها توسط باران ؛ چرا که آب از بلندی به زمینهای پست حرکت می کند و در ارتفاعات نمی ماند
- امکان نفوذ ریشه های درختان به اعماق که به نوبه خود ریشک های زیادتری را می رویانند و مواد غذائی بیشتری را می مکند و بنوبه خود محصول درخت را زیاتر می کند و مقاومت درخت در برابر بادها و وزشهای تند نیز بیشتر می شود .
به این ترتیب باغی که در ربوة یعنی در ارتفاع میان 300 تا 600 متر بالای سطح دریا قرار دارد ، با بارش سنگین محصول خود را دوچندان می دهد ، و اگر بارش سنگین به آن نبارد با بارشکم نیز به دلیل وجود ویژگیهای نامبرده در آن محیط ها باز هم درخت محصول خود را خواهد داد .
منبع :هسته علمی کشاورزی دانشگاه پیام نور تبریز
