



می دانم هر از گاهی دلت تنگ می شود. همان دل بزرگی که جای من در آن است، آن قدر تنگ می شود که حتی یادت می رود من آنجایم.
دلتنگی هایت را از خودت بپرس و نگران هیچ چیز نباش!
هنوز من هستم.
هنوز خدایت همان خداست!
هنوز روحت از جنس من است!
اما من نمی خواهم تو همان باشی!
تو باید در هر زمان بهترین باشی.
نگران شکستن دلت نباش!
می دانی؟ شیشه برای این شیشه است چون قرار است بشکند
متن شایعه
"نوشته بالای چاه مسجد جمکران ...
زائران گرامی :
لطفا نامه های خود را قبل از انداختن به چاه به عربی بنویسید زیرا روایت است امام
زمان (عج) به زبان فارسی مسلط نیست"
پاسخ شایعه
1. این تصویر به صورت ناشیانه ای فتوشاپ و جعل شده و همانطور که در تصویر اصلی مشخص است ، صحت ندارد .
2. امام معصوم حجت خدا بر بشر است و از هر نظر نسبت به بشر معمولی
فضیلت دارد. امام صاحب علم لدنی است.
3.
در طول تاریخ نمونه های
بسیاری از سخن گفتن ائمه (ع) به زبانهای دیگر ذکر شده است.
4. امام زمان (عج) در زمان غیبت و در تشرفات به محضرشان بارها به زبان
فرد مخاطب از جمله فارسی سخن گفته اند
.
5. نوشتن عریضه یکى از راههاى توسل به امام زمان
(عج) است که از مستحبات در منابع دینی و از سیره بزرگان بوده و آثار و برکات شگفت
انگیزی از آن ذکر شدهاست.
6. روایتی مبنی بر مقدس بودن چاه جمکران و انتساب آن به امام زمان(عج)
نداریم و برخی با ایجاد شبهه در این امر میخواهند اصل مسجد را زیر سؤال ببرند.
1- آیا عریضه نویسی یک عمل شرعی است و در روایات آمده است؟ هیچ شکی نیست که
روایاتی مبنی بر شرعی بودن اصل عمل عریضه نویسی در کتابها آمده است مثلا
در کتاب بحارالانوار(1)، بابی است تحت عنوان «کتابة الرقاع للحوائج إلى
الأئمة صلوات الله علیهم و التوسل و الاستشفاع بهم فی روضاتهم المقدسة و
غیرها» ؛ (باب نوشتن عریضه برای برآورده شدن حوائج به ائمه علیهم السلام و
توسل به آنها و طلب شفاعت از آنها در حرم آنها و موضوعات دیگر) و در آن چند
روایت از کتابهای «مصباح الزائر و المصباح کفعمی و البلد الامین» در مورد
عریضه آمده است و در کتاب «المصباح» کفعمی هم نظیر چنین بابی وجود دارد(2) و
ذیل آن چند روایت آمده است.
2- آیا باید عریضه را در چاه انداخت؟ به همان روایات مراجعه می کنیم در یکی
از روایات پس از نقل متن عریضه می فرماید: «...ثم تطوی الرقعة و تجعلها فی
بندقة طین ثم اطرحها فی ماء جار أو فی بئر فإنه سبحانه یفرج عنک» نامه
عریضه را می پیچی و در میان گل قرار می دهی و در آب جاری یا در چاهی می
اندازی همانا خدای سبحان گشایشی حاصل می فرماید.
همچنین در روایت دیگری آمده است: «...ارمها فی النهر أو البئر أو الغدیر تقضى حاجتک إن شاء الله تعالى»؛
(عریضه را در نهر آب یا در چاه و یا چشمه ای می اندازی خداوند انشاءالله
حاجت شما را برآورده می کند.) و در روایات دیگری هم تعبیر: «...ثم ترمی فی بئر عمیقة أو نهر ...» چاه عمیق آمده است، بنا براین انداختن عریضه در چاه هم عملی شرعی است و در روایات به آن دستور داده شده است.
3- اما در مورد اینکه آیا باید عریضه را در چاه جمکران انداخت و آیا این
چاه به دستور امام زمان(عج) حفر شده است؟ جواب یقینا منفی می باشد و شاید
بخاطر اینکه در مسجد جمکران فرد در یک حال معنوی خاصی قرار می گیرد و دنبال
عرض احوال و حوائج خود به مولای خود می افتد و از آنجا که از دوران غیبت
صغری نامه نویسی به امام زمان (علیه السلام) معمول بوده به فکر نوشتن عریضه
به ایشان می افتد، متولیان مسجد چاه را برای این حفر کرده اند تا در آن
بیاندازند و وسیله ای باشد برای یاد آوری این عمل کاملا شرعی به افراد و جا
انداختن آن در میان جامعه شیعه ولی همچنان که در آن محل هم نوشته شده است،
این چاه موضوعیت ندارد و چاه امام زمان عجل الله نیست و به هیچ وجه توسط
ایشان یا به دستور ایشان حفر نشده است بلکه یک چاه معمولی است و لازم نیست
حتما در این چاه انداخته شود بلکه در هر چاهی یا آب روانی می توان
انداخت.(3)
پی نوشت:
(1). بحارالانوار، ج99، ص 231.